Prolog

  Dziewczyna zakładała właśnie szelki, które kupiła specjalnie na tą okazję, gdy usłyszała dzwonek swojego telefonu. Chwyciła komórkę i spojrzała na wyświetlać. Natychmiast nacisnęła zieloną słuchawkę, widząc tę blond czuprynę.

  -Halo?- spytała.

  -Hej. Słuchaj, jest sprawa. Bo się tak troszkę jakby zgubiłem- powiedział jej ktoś po angielsku. 

  -Ale jak to w ogóle możliwe?- zadała pytanie w tym samym języku.- Mieszkamy w tym samym hotelu. Tylko piętra mamy różne.

  -Obecnie nie znajduję się w hotelu i nie mam bladego pojęcia jak do niego wrócić- przyznał się głos w telefonie.

  -To spytaj kogoś- zaproponowała nastolatka.

  -Może cię to zdziwi, ale już próbowałem i okazało się, że nikt nie potrafi zamienić nawet słowa po angielsku.

  -Rzeczywiście trochę zadziwiające w XXI wieku- przyznała.- To nie wiem, może...

  -A nie, dobra, już chyba znalazłem drogę, ale jeśli po ciebie nie przyjdę tak do pół godziny, to możesz wyjść i sprawdzić czy nikt mnie nie zadźgał- zaproponował głos.

  -Jasne- zachichotała dziewczyna.- Trochę szkoda by było. Zmarnowałam już godzinę z życia, żeby się przygotować na tę randkę.

  -Zmarnowałaś?- spytał smutno rozmówca nastolatki.

  -Tak i idę go dalej marnować. Do zobaczenia- dziewczyna rozłączyła się i uśmiechnęła sama do siebie, nie mogąc uspokoić motylków  w brzuchu.

  ~*~

  -Spokojnie!- pisnęła dziewczyna przez śmiech.

  -Więcej się tak nie wychylaj!- zarządził blondyn, trzymając ja mocno za rękę.

  -Masz lęk wysokości?- nastolatka zmarszczyła brwi.- Spokojnie, powiedzieli, że za jakąś godzinę znowu ruszymy. Wiesz, diabelskie młyny nie zatrzymują się codziennie, a my mamy okazję żeby się lepiej poznać. Do tego spójrz na krajobraz dookoła nas. Z tego co wiem, jesteś romantykiem, a tutaj mamy idealnie romantyczną atmosferę.

~*~

  -Zgaduję, że tu się rozstajemy- powiedział blondyn, stojąc wraz z nastolatką przy drzwiach hotelowych do jej apartamentu.

  -Na to wygląda- zgodziła się dziewczyna.- To... To pa- powiedziała, po czym wspięła się na palce i delikatnie pocałowała chłopaka w policzek. Następnie odwróciła się w stronę wejścia, by nacisnąć klamkę.

  -Wiesz...- zaczął blondyn i brązowooka przerwała czynność.- Zwykle tego nie robię na pierwszej randce, ale mam straszną ochotę cię.. pocałować...

  -Aaa- zatkało dziewczynę.- W takim razie co zamierzasz z tym fantem zrobić?- spytała rozbawiona, odzyskawszy mowę.

  -To- odpowiedział i przybliżył się do niej by złączyć ich usta w pocałunku. Minęło pięć, dziesięć, piętnaście sekund, a para wciąż nie przestawała. Jednak coś pokrzyżować im plany musiało.

  -Sophie, słyszałam, że wróciłaś i..- siostra dziewczyny wyszła z ich wspólnego apartamentu, co sprawiło, że dwójka całujących się osób, odskoczyła od siebie w trybie natychmiastowym.- Amm... To może ja was zostawię.

  -Nie!- zaprotestowała brązowooka.- To znaczy, ja właśnie wchodziłam- dodała, po czym zniknęła w swoim hotelowym mieszkanku.

~*~

  -Nie chcę się z tobą żegnać- wyznała dziewczyna.

  -Ja z tobą też- zgodził się chłopak, wycierając łzę z polika swojej towarzyszki.- Nie chcę żeby to był koniec

  -Ale czy to by miało sens? Ty tam, ja tu... I tak by się nie udało...

  -Wiesz... Zawsze można użyć Skype'a- uśmiechnął się smutno blondyn.

  -Jasne. Przewiduję wspaniałą zabawę- zakpiła nastolatka.

  -Ja nie żartuję- chłopak spojrzał jej głęboko w oczy.

~*~

  -Hej- uśmiechnęła się dziewczyna.

  -Siemka. Fajnie znów cię widzieć.

  -Szkoda tylko, że przez kamerkę...

~*~

  -Moja siostra bierze ślub, a ja chciałam spytać czy chciałbyś być moim partnerem?- szatynka wpatrywała się w kamerkę, czekając na odpowiedź blondyna.

  -Kiedy?- spytał.

  -Za jakieś cztery miesiące- odparła brązowooka.

  -Nic nie obiecuję, wiesz... nie wiadomo co może się tu u mnie zdarzyć w ciągu czterech miesięcy, ale postaram złożyć rezerwację- powiedział, a na twarzy dziewczyny pojawiał się coraz większy uśmiech.

~*~

  -Przyjadę- powiedział.

  -Na.. Naprawdę?!- pisnęła dziewczyna.

  -Yep.

~*~

  -Sophie..- zaczął niepewnym głosem blondyn.

  -Czekaj, słuchaj!- przerwała mu dziewczyna.- Pokażę ci sukienkę na ślub. Mówię ci, ile było z nią zachodu!

  -Sophie..

  -Chciałam różową, bo to mój ulubiony kolor, ale Alexa uparła się, że ma nie być kicz. No to ja jej mówię, że to nie kicz i do tego taki delikatny róż pasowałby do druhny, na co ona...

  -Sophie, nie przyjadę- wydusił blondyn.

  Otworzyłam oczy i zerwałam się z łóżka. Spojrzałam na zegarek, który wskazywał godzinę piątą rano. Super. Wspomnienia mnie jeszcze w snach teraz będą nawiedzać?

~~~

  Cześć! Jestem tu nowa i nie wiem jak mi poszło, dlatego właśnie w komentarzach możecie wylać swoje myśli i podpowiedzieć jakby coś było nie tak. Mam nadzieję, że będziecie tu wpadać z każdym nowym postem i... No, jak widzicie moja historia jest nietypowa... Już tak jakby wkraczam w jakąś więź, która już się rozpoczęła, ale mam nadzieje, że wam się spodoba. Zapraszam :]